Ένας χάρτης από θάλασσες
Στη Μύκονο, είκοσι πέντε και πλέον παραλίες αγκαλιάζουν το νησί σε κάθε σημείο του ορίζοντα.
Κοντά στη Χώρα, η Μεγάλη Άμμος είναι η πρώτη εικόνα του μυκονιάτικου καλοκαιριού. Πιο βόρεια, ο Άγιος Στέφανος περιστοιχίζεται από ταβέρνες και μικρά ξενοδοχεία, ενώ κοντά στους Μύλους βρίσκεται ο μικρός Αϊ-Χαραλάμπης.
Στη δυτική πλευρά, ο Άγιος Ιωάννης και η Κάπαρη συνθέτουν ένα δίδυμο ηρεμίας. Νοτιότερα, ο Ορνός και ο Πλατύς Γιαλός συγκεντρώνουν τη ζωντάνια των επισκεπτών.
Η Ψαρού προσελκύει το διεθνές κοινό που συνδυάζει το κολύμπι με τους ήχους της μουσικής και τη σαμπάνια. Στην Παράγκα, με τα φυσικά της βράχια να σχηματίζουν εξέδρες για βουτιές, το βλέμμα φτάνει ως την Πάρο και τη Νάξο. Ανάμεσά τους, η μικρή Αγία Άννα της Παράγκας παραμένει νησίδα γαλήνης.
Τα beach bars Paradise και Super Paradise όρισαν τη φήμη της Μυκόνου από τη δεκαετία του ’70. Λίγο πιο ανατολικά, η Ελιά απλώνεται φαρδιά, με τμήμα αφιερωμένο στους γυμνιστές. Η παραλία του Αγραρίου προσφέρεται για θαλάσσια σπορ, ενώ στο Καλό Λιβάδι οι οικογένειες απολαμβάνουν το πιο απαλό κομμάτι της θάλασσας, ανάμεσα σε ταβέρνες και beach bars με νησιώτικο ρυθμό.
Ακολουθώντας την ανατολική ακτογραμμή, φτάνετε στον Καλαφάτη, όπου ο άνεμος συναντά τους surfers. Στη μικρή Αγία Άννα, το τοπίο έχει μια αίσθηση παλιάς Ελλάδας. Λίγο παραπέρα, η Λιά απλώνεται με χοντρή άμμο, ενώ η μικροσκοπική Τσάγκαρη παραμένει μυστική και χωρά μόνο λίγους.
Στα βόρεια, ο Πάνορμος συνδυάζει κοσμοπολίτικη ενέργεια και φυσικό τοπίο, με beach restaurants που αγκαλιάζουν τον κόλπο. Η Φτελιά, στο βάθος του όρμου, είναι ο παράδεισος των surfers. Πιο μακριά, ο Άγιος Σώστης αποκαλύπτεται ήσυχος και σχεδόν ανέγγιχτος.
Ακόμη πιο βόρεια, η Μερσίνη και ο Φωκός είναι η επιλογή όσων αγαπούν τη σιωπή. Αν συνεχίσετε ως την ανατολική άκρη του νησιού, θα ανακαλύψετε τα απομονωμένα Πάνω και Κάτω Τηγάνια. Μπροστά τους απλώνεται το Τραγονήσι, που οι ντόπιοι αποκαλούν «το μυστικό της Μυκόνου».
Κοντά στη Χώρα, η Μεγάλη Άμμος είναι η πρώτη εικόνα του μυκονιάτικου καλοκαιριού. Πιο βόρεια, ο Άγιος Στέφανος περιστοιχίζεται από ταβέρνες και μικρά ξενοδοχεία, ενώ κοντά στους Μύλους βρίσκεται ο μικρός Αϊ-Χαραλάμπης.
Στη δυτική πλευρά, ο Άγιος Ιωάννης και η Κάπαρη συνθέτουν ένα δίδυμο ηρεμίας. Νοτιότερα, ο Ορνός και ο Πλατύς Γιαλός συγκεντρώνουν τη ζωντάνια των επισκεπτών.
Η Ψαρού προσελκύει το διεθνές κοινό που συνδυάζει το κολύμπι με τους ήχους της μουσικής και τη σαμπάνια. Στην Παράγκα, με τα φυσικά της βράχια να σχηματίζουν εξέδρες για βουτιές, το βλέμμα φτάνει ως την Πάρο και τη Νάξο. Ανάμεσά τους, η μικρή Αγία Άννα της Παράγκας παραμένει νησίδα γαλήνης.
Τα beach bars Paradise και Super Paradise όρισαν τη φήμη της Μυκόνου από τη δεκαετία του ’70. Λίγο πιο ανατολικά, η Ελιά απλώνεται φαρδιά, με τμήμα αφιερωμένο στους γυμνιστές. Η παραλία του Αγραρίου προσφέρεται για θαλάσσια σπορ, ενώ στο Καλό Λιβάδι οι οικογένειες απολαμβάνουν το πιο απαλό κομμάτι της θάλασσας, ανάμεσα σε ταβέρνες και beach bars με νησιώτικο ρυθμό.
Ακολουθώντας την ανατολική ακτογραμμή, φτάνετε στον Καλαφάτη, όπου ο άνεμος συναντά τους surfers. Στη μικρή Αγία Άννα, το τοπίο έχει μια αίσθηση παλιάς Ελλάδας. Λίγο παραπέρα, η Λιά απλώνεται με χοντρή άμμο, ενώ η μικροσκοπική Τσάγκαρη παραμένει μυστική και χωρά μόνο λίγους.
Στα βόρεια, ο Πάνορμος συνδυάζει κοσμοπολίτικη ενέργεια και φυσικό τοπίο, με beach restaurants που αγκαλιάζουν τον κόλπο. Η Φτελιά, στο βάθος του όρμου, είναι ο παράδεισος των surfers. Πιο μακριά, ο Άγιος Σώστης αποκαλύπτεται ήσυχος και σχεδόν ανέγγιχτος.
Ακόμη πιο βόρεια, η Μερσίνη και ο Φωκός είναι η επιλογή όσων αγαπούν τη σιωπή. Αν συνεχίσετε ως την ανατολική άκρη του νησιού, θα ανακαλύψετε τα απομονωμένα Πάνω και Κάτω Τηγάνια. Μπροστά τους απλώνεται το Τραγονήσι, που οι ντόπιοι αποκαλούν «το μυστικό της Μυκόνου».